آخرين همراه
امير المؤمنين عليه السلام فرمود:
زمانى كه انسان آخرين روز زندگيش در دنيا و اولين روز از آخرت (يعنى روز مرگ) را مىبيند، مال و فرزندان
و عملش در برابرش مجسّم مىشود. (در اين حال) انسان به مال رو مىكند و مىگويد:
سوگند به خدا، من در طلب تو حريص، و در صرف كردنت بخيل بودم. اكنون براى من چه مىكنى؟
مال پاسخ مىدهد: كفن خود را از من برگير.
آنگاه رو به فرزندانش كرده و مىگويد:
به خدا سوگند، من دوستدار شما و مدافع شما بودم. حال شما براى من چه مىكنيد؟
پاسخ مىدهند: ما تو را به گور مىسپاريم و در خاك پنهان مىسازيم.
در اين هنگام، رو به عمل خود مىكند و مىگويد: به خدا
قسم، تو بر من بسيار سنگين بودى و رغبتى براى انجام دادن تو نداشتم، تو با من چه مىكنى؟
عمل پاسخ مىدهد: من در گور و در روز محشر با تو همراه و همنشين خواهم بود، تا هر دو با هم بر
خداوند، عرضه شويم.
گلچين صدوق (گزيده من لا يحضره الفقيه)، ج1، ص: 128
