ضمانت بهشت‏

امير المؤمنين عليه السلام فرمود:

براى شش گروه، بهشت را ضمانت مى‏كنم:

1- شخصى كه براى صدقه دادن از خانه خارج مى‏شود و در اين هنگام مرگش فرا مى‏رسد.

2- كسى كه براى عيادت بيمار از خانه بيرون مى‏آيد و فوت مى‏كند.

3- شخصى كه براى جهاد در راه خدا از خانه خارج مى‏شود و به شهادت مى‏رسد.

4- كسى كه براى انجام حج خانه خدا بيرون مى‏آيد و ملك الموت جانش را مى‏ستاند.

5- آن كس كه براى بجا آوردن نماز جمعه از منزل خارج مى‏شود و مى‏ميرد.

6- كسى كه براى تشييع جنازه مسلمانى از خانه خارج شده و فوت مى‏كند «1».

(براى تمامى ايشان، بهشت را ضمانت مى‏كنم).

______________________________
(1) حديث 384، ج 1، ص 140.

گلچين صدوق (گزيده من لا يحضره الفقيه)، ج‏1، ص: 130

 

آخرين همراه‏

امير المؤمنين عليه السلام فرمود:

زمانى كه انسان آخرين روز زندگيش در دنيا و اولين روز از آخرت (يعنى روز مرگ) را مى‏بيند، مال و فرزندان

و عملش در برابرش مجسّم مى‏شود. (در اين حال) انسان به مال رو مى‏كند و مى‏گويد:

سوگند به خدا، من در طلب تو حريص، و در صرف كردنت بخيل بودم. اكنون براى من چه مى‏كنى؟

مال پاسخ مى‏دهد: كفن خود را از من برگير.

آنگاه رو به فرزندانش كرده و مى‏گويد:

به خدا سوگند، من دوستدار شما و مدافع شما بودم. حال شما براى من چه مى‏كنيد؟

پاسخ مى‏دهند: ما تو را به گور مى‏سپاريم و در خاك پنهان مى‏سازيم.

در اين هنگام، رو به عمل خود مى‏كند و مى‏گويد: به خدا

قسم، تو بر من بسيار سنگين بودى و رغبتى براى انجام دادن تو نداشتم، تو با من چه مى‏كنى؟

عمل پاسخ مى‏دهد: من در گور و در روز محشر با تو همراه و همنشين خواهم بود، تا هر دو با هم بر

خداوند، عرضه شويم‏.

گلچين صدوق (گزيده من لا يحضره الفقيه)، ج‏1، ص: 128